1.           Es git under de Basler Zimpft

       e Halb-Zumpft, won i bsunders maag.

       Und wenn doo aine noo so schimpft, säll

       syyg verbyy, und d Naase rimpft:

       Ych stand derzue, sii steerggt my Daag!

              Soo lang dur Basel ruscht der Ryy,

              wird d Zumpft zum Himmel lääbig syy!

2.     Der Namme scho, dä macht mi froo.

       Er kunnt vom enen alte Huus,

       wo d Brieder als sinn zämme koo

       us Handwäärgg au, wo nimm sinn doo.

       Jetz gseet gaar männgs doch anderscht us!

              Ains blybt: Läbt Basel an mym Ryy,

              wiird d Zumpft zum Himmel lääbig syy!

3.     Wär d Kunscht, und bsunders d Mooler schetzt,

       dä waiss, dass sii sind unser Stolz:

       Der Konrad Witz het Maassstääb gsetzt,

       der Holbai Hans het s Alt ersetzt. –

       S bruucht Lyt derzue us bsundrem Holz!

              Drei Schilder, root im wysse Fäld,

              e Woope – i gäbt s nit fir Gäld!

4.     S Zumpftlääbe het mit Frindtschaft z due,

       mit Froosinn und mit Gselligkait.

       Und macht e Brueder d Auge zue,

       so gääb em Gott im Himmel Rue

       und uns die Graft, wo wyter drait!

              Soo lang dur Basel ruscht der Ryy,

              wiird d Zumpft zum Himmel lääbig syy!

BBasel, anno 1999